Hoi Diana,

​

Ik had net een rondje bij het Geestmeerambacht gefietst. Onderweg naar huis zag ik 2 dames staan bij een man die op zijn rug op de grond lag. Hij had een plas bloed onder zijn hoofd.

Ik ben meteen afgestapt en heb zijn bewustzijn gecontroleerd, die was er niet. 1 van de dames was al 112 aan het bellen dus ik ging verder met ademhaling controleren. Ik dacht ademhaling te horen dus heb hem op de stabiele zijligging gebracht. Ondertussen de mobiel van de dame op luidspreker naast mij gekregen en uitgelegd waar we waren.

Bij de buik-borst overgang voelde ik niets en de vrouw van de meldkamer vroeg of ik mee wilde tellen met zijn ademhaling maar die was er niet. Dus ik heb de man terug gedraaid en zonder na te denken de rits van zij vest open gedaan en ben begonnen met reanimeren 30/2.

Na 6 minuten (is mij later verteld) kwamen er 2 ambulances en een politie wagen. Ik kreeg complimenten en mocht nog even door gaan tot de ambulance broeder een beademingsmasker bij het slachtoffer om deed. Toen vroeg ik aan de agent achter mij om het over te nemen.

​

Tijdens het terug draaien had ik door dat de man aan het "gaspen" was en dat had ik misschien eerder vergist voor een ademhaling. Het beademen was verschrikkelijk om te doen maar ben toch door gegaan. Na een tijd leek het of de man zelf weer adem haalde maar van de meldkamer mocht ik door gaan met beademen, ik had het gevraagd. Er kwam tijdens het reanimeren nog een verpleegkundige bij zitten die mee telde met de compressies, dit was wel erg prettig! Hij vroeg of hij het over kon nemen maar ik hoorde al sirenes en zei dat ik het nog wel even vol kon houden.

​

De ambulance broeders hebben een compressie apparaat om de man heen gedaan en hij heeft nog een schok van een AED gehad. De traumahelikopter is naast ons op het veld komen landen.

​

Die avond lastig in slaap gekomen, verrassing! En de volgende dag hoorde ik dat de man nog leefde en op de IC lag. Dat was al geweldig nieuws!

​

Gister ben ik bij zijn moeder geweest, ze had contact opgezocht en wilde mij graag ontmoeten. Ik heb een mooie bos bloemen gekregen. Haar zoon is inmiddels van de IC af en is erg goed aan het revalideren. Hij kan alles bewegen en praat ook. Zijn korte termijn geheugen moet nog even bij komen maar alles zag er goed uit! Hij wilt mij ook ontmoeten wanneer hij daar toe in staat is. Wat een goed gevoel om iemand te kunnen redden!

​

Een lid van EHBO-vereniging Koedijk